START
WPROWADZENIE
AROMAMARKETING
AROMATERAPIA
SWIAT PERFUM
PUBLIKACJE BRANZOWE
GALERIA
GALERIA VIDEO
FORUM
SKLEP
Aromatyczne podró¿e
NEWSLETTER
O NAS
REKLAMA
PARTNERZY
Dodaj artyku³
Kontakt





Nie pamitam hasa!
Jak dobieraæ perfumy (Avanti)

 

Image Szukaj±c ulubionego zapachu, warto odwo³aæ siê do najprostszego podzia³u na nastêpuj±ce rodziny: orientalne, owocowe, kwiatowe, drzewne, zielone.

 

Historia

Perfumy stosowano ju¿ w staro¿ytno¶ci. Wówczas nie by³y to jednak wyrafinowane kompozycje, ale raczej proste, naturalne zapachy uzyskiwane z ro¶lin. Samo s³owo "perfume" pochodzi od ³aciñskiego "per fumum" - czyli "poprzez dym" - i odnosi siê do pradawnej tradycji spalania darów dla bogów w celu z³o¿enia im ho³du i pozyskania ich przychylno¶ci. W zwi±zku z tym, i¿ przypisywano perfumom mistyczne w³a¶ciwo¶ci, zwykle dostêp do ich receptur, wytwarzania i stosowania mia³y jedynie grupy spo³eczne o najwy¿szym statusie - kap³ani i lekarze. Dlatego produkowanie pachnide³ kojarzono z wiedz± medyczn±. Proces tworzenia perfum by³ bardzo ¿mudny i pracoch³onny. Polega³ na rêcznym wyciskaniu pod pras± ogromnych ilo¶ci p³atków kwiatów, z których pozyskiwano niewielk± ilo¶æ cennego ekstraktu. Dzi¶, choæ tworzenie perfum sta³o siê przemys³em, samo wymy¶lanie kompozycji zapachowych nie zatraci³o charakteru sztuki, której tajniki dostêpne s± jedynie wybranym.
 
 
Rodziny zapachowe

Szukaj±c ulubionego zapachu, warto odwo³aæ siê do najprostszego podzia³u na nastêpuj±ce rodziny: orientalne, owocowe, kwiatowe, drzewne, zielone.

Kwiatowe - przewa¿aj± w nich nuty takich kwiatów, jak: ja¶min, ró¿a, fio³ek, tuberoza, narcyz, konwalia, bez, geranium, ylang-ylang. Spotyka siê perfumy oparte zarówno na nucie jednego kwiatu, jak i na ca³ych bukietach. Jest to grupa najbardziej liczna. Mo¿e byæ ³±czona z takimi sk³adnikami jak aldehydy, a tak¿e z akcentami morskimi, drzewnymi czy zielonymi.

Owocowe - podstawê tej grupy stanowi± olejki eteryczne otrzymywane przez zimne t³oczenie owoców, takich jak: bergamotka, cytryna, pomarañcza, mandarynka, grejpfrut, a tak¿e kwiatów, np. pomarañczy. S± to zapachy ¶wie¿e i lekkie, o charakterze od¶wie¿aj±cym, delikatnym, stymuluj±cym i energetyzuj±cym. W tej grupie najwiêcej jest zapachów klasyfikowanych jako unisex lub sportowe.

Zielone - grupuj± soczyste i ¶wie¿e akordy zapachowe z³o¿one z zielonych li¶ci i traw. Kojarz± siê ze sportem, wypoczynkiem na ¶wie¿ym powietrzu.

Orientalne - grupa ta okre¶lana bardzo czêsto jako zapachy ambrowe, zawdziêcza nazwê perfumom François Coty "Ambre Antique" z 1905 roku. Sk³adaj± siê na ni± nuty delikatne, pudrowe, waniliowo- -s³odkie, cynamonowo-korzenne oraz rodzynkowo-owocowe. Pochodz± z wyci±gów z wanilii, balsamów ro¶linnych oraz ¿ywic, takich jak: benzoe, tolu i labdanum (¿ywica fio³kowca). Zapachy nale¿±ce do tej rodziny okre¶lane s± jako zmys³owe, otulaj±ce, uwodzicielskie. Dominuje w nich akord s³odko-korzenny, ciep³y, bardzo trwa³y.

Drzewne - g³ówne sk³adniki wyró¿niaj±ce zapachy z tej grupy to ciep³e i bogate nuty drzewa sanda³owego, drzewa gwajakowego, paczuli, czasem te¿ wytrawne cedru czy wetiweru. U¿ywane g³ównie w kompozycjach dla mê¿czyzn, ale ostatnio coraz czê¶ciej spotyka siê je tak¿e w zapachach damskich. Do grupy zapachów drzewnych zaliczamy g³ównie wody toaletowe o spokojnym, skromnym i eleganckim charakterze, choæ niektóre bywaj± stymuluj±ce, sportowe i ¿ywio³owe.

 
Jak stosowaæ perfumy

Perfumy nale¿y nanosiæ na te miejsca na skórze, które nie bêd± nara¿one na dzia³anie promieni s³onecznych, gdy¿ kontakt ze s³oñcem mo¿e sprawiæ, ¿e zapach szybko siê ulotni, a co gorsza, pozostawi po sobie trudne do usuniêcia przebarwienia. Zwykle perfumuje siê miejsca, gdzie tu¿ pod skór± pulsuje krew, czyli na przyk³ad: przeguby d³oni (wewnêtrzn± stronê nadgarstków), zgiêcia w ³okciach i kolanach, dekolt, szczególnie przestrzeñ miêdzy piersiami, szyjê, skórê za uszami. Ciep³o kr±¿±cej w ¿y³ach krwi powoduje, ¿e aromat harmonijnie ³±czy siê z naturaln± woni± skóry. Tempo parowania jest zale¿ne od temperatury cia³a i mo¿e ró¿niæ siê nawet pomiêdzy jedn± a drug± rêk±. U osób praworêcznych zapach z prawej rêki bêdzie parowa³ szybciej, gdy¿ bardziej intensywny ruch miê¶ni powoduje lekko podwy¿szon± temperaturê. To, jak d³ugo zapach siê utrzymuje, zale¿y tak¿e od typu skóry - t³uste cery zachowuj± woñ perfum lepiej ni¿ suche. Efekt jest taki, ¿e nawet je¶li dwie osoby bêd± u¿ywaæ tej samej wody, trwa³o¶æ kosmetyku mo¿e okazaæ siê ró¿na.

Dobrym sposobem na przed³u¿enie trwa³o¶ci pachnid³a jest perfumowanie w³osów, poniewa¿ ³atwo ch³on± i d³ugo utrzymuj± zapachy. Niektóre z firm wprowadzi³y w tym celu, jako uzupe³nienie istniej±cej linii zapachowej, specjalne wody przeznaczone w³a¶nie do w³osów.

 
Nuty zapachowe (fazy zapachu)

To zespó³ woni, które rozwijaj± siê w czasie kontaktu pachnid³a ze skór±. Koncepcja nut zapachowych opiera siê na za³o¿eniu, ¿e pewne substancje wchodz±ce w sk³ad kompozycji perfum ró¿ni± siê trwa³o¶ci±, czyli szybko¶ci± odparowywania. Wiêkszo¶æ wspó³czesnych perfum komponuje siê wed³ug trzynutowego uk³adu. Struktura ta okre¶la etap, na którym poszczególne sk³adniki kompozycji staj± siê wyra¼nie wyczuwalne w miarê rozwijania siê zapachu, a nastêpnie zanikaj± wskutek utleniania. Najpierw wyczuwamy nutê górn±, nazywan± te¿ nut± g³owy, pó¼niej ¶rodkow±, tzw. nutê serca, a na koñcu doln±, zwan± nut± bazy lub g³êbi.

Nuta g³owy - czyli nuta pocz±tkowa kompozycji. Mo¿na j± wyczuæ tu¿ po naniesieniu perfum na skórê. To tzw. góra zapachowa, czyli substancje lotne, które najszybciej odparowuj± i znikaj±. Jest to wizytówka perfum, która towarzyszy otwarciu flakonu, pierwszy zapach, jaki siê czuje, gdy ulotni siê ju¿ alkohol. To w³a¶nie ona wp³ywa na pierwsze wra¿enie, wywo³uje w nas pamiêæ zapachu i jego wspomnienie. To nuta najbardziej ¶wie¿a i lekka. Utrzymuje siê na skórze od kilkunastu minut do blisko pó³ godziny.

Nuta serca - ¶rodek zapachu, dominuj±cy temat, który charakteryzuje perfumy. Utrzymuje siê na skórze przewa¿nie przez godzinê, dwie, choæ w najlepszych gatunkowo perfumach nuta serca powinna byæ rozpoznawalna jeszcze po co najmniej czterech godzinach.

Nuta bazy - zwana tak¿e nut± podstawow± lub t³em zapachu. W jej sk³ad wchodz± utrwalacze, czyli substancje powoduj±ce, ¿e zapach d³u¿ej utrzymuje siê na skórze, a tak¿e komponenty dodaj±ce perfumom ciê¿ko¶ci. Te ostatnie sprawiaj±, ¿e po rozwiniêciu aromatycznego bukietu zapach utrzymuje siê na skórze przez kilka godzin, a nawet kilka dni.

 
Moc zapachu

Najczê¶ciej przyjmuje siê nastêpuj±cy podzia³ ze wzglêdu na stê¿enie wonnych olejków i alkoholu:

Perfumy (parfum) - najbardziej skondensowana forma zapachu, zawiera a¿ do 30-40% olejków zapachowych rozpuszczonych w 90-96% alkoholu, gdy¿ tak wysokie stê¿enie olejku wymaga równie¿ bardzo mocnego, czystego alkoholu.

Woda perfumowana (eau de parfum, parfum de toilette) - poza perfumami ka¿da inna mieszanka esencji zapachowej i alkoholu nazywana jest eau, czyli woda. Zawiera 10-15% (maksymalnie 18%) olejków zapachowych rozcieñczonych w 80-90% alkoholu.

Woda toaletowa (eau de toilette) - mieszanka 5-10% (maksymalnie 12%) olejków rozcieñczonych w 60-85% alkoholu. Woda koloñska (eau de cologne) - 3-5% zawarto¶ci olejków w 80% alkoholu.

Woda od¶wie¿aj±ca (eau fra^che) - zawiera od 1-3% olejków rozcieñczonych w 70-80% alkoholu, jest podobna do wody koloñskiej, lecz zwykle jest rozcieñczana w alkoholu o wy¿szym stê¿eniu.
 
 
Tekst: Anna Sarnowska
Avanti 
 
« poprzedni artyku   nastpny artyku »



Copyright C 2008 Zapachowy.pl
powered by: strony internetowe Łódź - EUROBEST.PL